Czy problemy jelitowe mogą zmienić zachowanie psa?

Rosnąca świadomość nie tylko weterynarzy i behawiorystów, ale również samych opiekunów psów sprawia, że zwierzęta te radzą sobie coraz lepiej, żyjąc z nami w zurbanizowanym środowisku. Kiedy pies zaczyna mieć problemy związane nie tylko z zachowaniem, ale również z jelitami — coraz częściej zwraca się uwagę na to, że te dwie sytuacje mogą być ze sobą połączone. Jeśli wykluczymy problemy związane z tzw. „pasażerami na gapę” oraz alergią pokarmową, warto zwrócić uwagę na to, że problemy jelitowe u psa mogą mieć też swoje podłoże właśnie w stresie.

Spis treści:

1. Stres źródłem jelitowych problemów

2. Smaczki, przysmaki, nowe smakołyki

3. Oś jelito — mózg

4. Serotonina — regulator snu i nastroju

5. GABA — hamulec nastroju

6. Wpływ diety na zachowanie psa

7. Higiena codzienności zwierzęcia

Stres źródłem jelitowych problemów

O takich rzeczach należy mówić otwarcie. Jeśli nasz zdrowy pies, w ogromnych emocjach, dostaje rozwolnienia, jest to jasna informacja, że raczej nie ma to bezpośredniego związku ze stałym pokarmem, który zwierzę dostaje na co dzień, a znacznie częściej ze stresem, który pojawił się chwilę wcześniej. Taka luźniejsza kupa to jasny sygnał, że pies nie bardzo radzi sobie z emocjami.

Najczęściej obserwuje się to po podróży autem, po zajęciach z innymi psami, po wizycie gości, a także (co zupełnie naturalne) badaniu w gabinecie lekarza weterynarii.

Smaczki, przysmaki, nowe smakołyki

Nie pomaga również fakt, że w sytuacjach kryzysowych bardzo często wspomagamy się różnymi przysmakami dla psa. Szczególnie nowe dla psa smaki mogą dodatkowo zwiększyć ryzyko luźniejszej „dwójki”.

Oś jelito — mózg

To między innymi w organizmach ssaków, takich jak nasz pies domowy, dochodzi do silnej zależności pomiędzy jelitami a mózgiem, którą z angielskiego określa się mianem gut–brain axis, czyli osi jelito–mózg. Wszystko dlatego, że to właśnie w jelitach odbywają się procesy mające ogromny wpływ na pracę mózgu. Mikrobiota jelitowa psa uczestniczy między innymi w metabolizmie serotoniny oraz modulacji dostępności kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), co ma gigantyczny wpływ na zachowanie zwierzęcia.

Serotonina — regulator snu i nastroju

Serotonina to neurotransmiter, który reguluje sen, apetyt oraz trawienie, a przede wszystkim nastrój. Obniżenie ilości tego hormonu będzie znacząco wpływało na to, jak nasz pies funkcjonuje na co dzień, a większe deficyty mogą prowadzić do stanów lękowych czy obniżonego nastroju, przypominającego depresję. Coraz więcej badań wskazuje na wpływ diety na zachowanie psa.

GABA — hamulec nastroju

GABA z kolei to główny neuroprzekaźnik hamujący. Aminokwas będący swoistym „hamulcem” dla mózgu, który wycisza jego nadmierną aktywność. Jego wpływ na zachowanie obejmuje między innymi zdolność wyciszenia po silnie stresujących sytuacjach, tolerancję frustracji, kontrolę impulsów, a przede wszystkim samoregulację emocji.

Wpływ diety na zachowanie psa

Braki w tych neuroprzekaźnikach wpływają znacząco na zachowanie psa i mogą powodować obniżenie nastroju, drażliwość, zmniejszoną tolerancję na bodźce, zwiększoną frustrację, obniżenie zdolności regulacji emocji, a w konsekwencji prowadzić do powstawania zaburzeń behawioralnych.

Dlatego tak ważne jest odpowiednie dobranie karmy dla psa. Coraz więcej badań wskazuje również na zasadność regularnego stosowania probiotyków i suplementów dla psa, szczególnie u psów będących w trakcie terapii behawioralnej.

W mojej ocenie dobra konsultacja behawioralna powinna zaczynać się od bardzo szczegółowego wywiadu, w którym behawiorysta nie tylko zapyta opiekuna o zachowania psa, ale również o jego zdrowie — w tym, co niezwykle ważne, o jakość pracy jelit.

Higiena codzienności zwierzęcia

Z moich obserwacji wynika, że największy problem z wysoką reaktywnością na bodźce mają szczególnie te psy, które — oprócz braku odpowiedniego, codziennego spełniania ich potrzeb związanych z węszeniem, kontaktami socjalnymi oraz właściwą aktywnością z człowiekiem — po pierwsze otrzymują karmę słabej jakości, po drugie funkcjonują na tzw. „monodiecie”, a po trzecie nie mają uzupełnianej diety o odpowiednie suplementy, w tym kwasy omega-3, DHA oraz probiotyki.

Zanim rozpoczniesz rozmyślania nad kolejnymi treningami dla swojego problemowego psa, najpierw zastanów się nad tym, czy stosujesz dietę wspierającą jelita psa, a psi mózg Ci za to podziękuje.

Kilka słów o autorce:

Mgr Zuzanna Ogrodowczyk.

Absolwentka Wydziału Biologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicz w Poznaniu, zoopsycholog specjalizując się w terapii zachowań psów.